Εμβοές Ωτών ή βουητά στα αυτιά

EMBOEΣ ΩΤΩΝ (ΒΟΥΙΤΑ ΣΤ' ΑΥΤΙΑ)

ΔΙΑΓΝΩΣΗ - ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Υπό

Δ^ρ Δημητρίου Ν. Γκέλη

Οι εμβοές είναι εσωτερικοί ήχοι ποικίλης έντασης που τους αντιλαμβάνεται κάποιο άτομο στο αυτί ή στα αυτιά του ή στο κεφάλι του, που δεν προέρχονται από εξωτερικό ακουστικό ερέθισμα. Οι εμβοές μοιάζουν σαν τα παράσιτα του ραδιοφώνου ή ως μονότονοι συνεχείς ή διακοπτόμενοι ήχοι που μπορεί να φεύγουν και να επανέρχονται. Οι εμβοές δεν πρέπει να συγχέονται με τις ακουστικές ψευδαισθήσεις, που συνοδεύουν ορισμένες ψυχιατρικές καταστάσεις. Οι εμβοές γίνονται αντιληπτές μόνο από τον πάσχοντα. Μερικές φορές οι εμβοές γίνονται αντικειμενικά ακουστές και από τους άλλους, όταν ο ήχος ή οι ήχοι είναι αποτέλεσμα της πρόκλησης ρυθμικών σπασμών ορισμένων μυών της μαλακής υπερώας, του μυός του τείνοντος το τύμπανο μυ ή συνεπεία κάποιου καρδιακού φυσήματος. Οι εμβοές ποικίλουν σε ένταση και χροιά.

Φαίνεται ότι η ένταση των εμβοών αυξάνει κατά τη διάρκεια της έκθεσης και μετά την έκθεση σε εξωτερικό θόρυβο. Επίσης η έκθεση σε θόρυβο επηρεάζει και τα επίπεδα κορτιζόλης που κυκλοφορούν στο αίμα και το υποκειμενικό συναίσθημα του στρες . Έχει βρεθεί ότι τα επίπεδα κορτιζόλης του σιέλου των ασθενών με εμβοές είναι χαμηλότερα του φυσιολογικού, ενώ οι διαβαθμίσεις του στρες είναι υψηλότερες στα ίδια άτομα., (Hébert και Lupien, 2008)

Οι αιτίες της πρόκλησης εμβοών πρέπει να διερευνώνται, ώστε να αποκλείονται οι σοβαρές παθήσεις, που μεταξύ των άλλων εκδηλώνουν και εμβοές. Συνήθως οι εμβοές συνοδεύουν ορισμένες παθήσεις του αυτιού, όπως η ωτοσκλήρυνση, η εκκριτική ωτίτιδα, η ενσφήνωση στο τύμπανο κάποιο μικρού ξένου σώματος ή μια σφηνωμένη κυψελίδα, η πρεσβυακοΐα, σύνδρομο Μeniere. Άλλοτε πάλι ενώ γίνονται εκτεταμένες έρευνες δεν εντοπίζεται καμιά αιτία που να προκαλεί τις εμβοές με επακόλουθο την κακή ποιότητα της ζωής των πασχόντων, αφού η ζωή τους γίνεται ανυπόφορη και εμπλέκεται και με ψυχολογικές παρενέργειες.

Πότε αναγκάζεται να ζητήσει βοήθεια από τον ΩΡΛ ο πάσχων από εμβοές;

Οι εμβοές εμφανίζονται ξαφνικά, μπορεί να μην είναι επίμονες ή η έντασή τους να είναι μικρή και αρχικά το άτομο δεν τους δίδει σημασία, αφού μάλιστα κατά τη διάρκεια των καθημερινών του δραστηριοτήτων οι εμβοές δεν τον επηρεάζουν. Όμως το βράδυ, μετά την κατάκλιση η ησυχία του υπνοδωματίου τον κάνει να μην μπορεί να κοιμηθεί εύκολα, αφού οι εμβοές γίνονται ακουστές. Αφού συνειδητοποιήσει το άτομο ότι κάτι συμβαίνει με τα αυτιά του ζητάει βοήθεια συνήθως από μη ΩΡΛ, ο οποίος τις περισσότερες φορές είναι καθησυχαστικός και του χορηγεί κάποιο χάπι που βελτιώνει τη μικροκυκλοφορία στον εγκέφαλο και στο αυτί, καθόσον πιστεύει ότι οι εμβοές είναι αγγειακής αιτιολογίας. Αν πράγματι συμβαίνει αυτό οι εμβοές υποχωρούν και επανεμφανίζονται μόλις διακοπεί η λήψη των χαπιών. Αφού οι εμβοές επιμένουν ή δεν υποχωρούν τελικά ο πάσχων ζητάει βοήθεια από τον ΩΡΛ. Ο ασθενής με εμβοές είναι ανήσυχος και φοβάται ότι οι εμβοές μπορεί να τον συνοδεύουν σε όλη την υπόλοιπη ζωή του, τον τρομάζει η αλλαγή της έντασής τους, αμφιβάλει αν τελικά θα τον βοηθήσει ο γιατρός, έχει χάσει την αυτοπεποίθησή του και εξ αιτίας αυτού του γεγονότος την αυτοεκτίμησή του και καμιά φορά βρίσκεται σε έντονη απελπισία ή απόγνωση, διότι έχει επισκεφτεί διάφορους γιατρούς και δεν τον βοήθησε κανείς.

Οι εμβοές γίνονται πραγματική πάθηση όταν δεν υποχωρούν με οποιοδήποτε θεραπευτικό μέσο και ο ασθενής δεν μπορεί να τις ανεχτεί, τους. Αν ο ασθενής πειστεί ότι δεν ελλοχεύει κάποιο κίνδυνος για την ακοή, την ισορροπία , αλλά και για την ίδια τη ζωή του εξαιτίας των εμβοών, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γίνει ανεκτικός προς τις εμβοές του.. Το να υποσχεθεί κάποιος ότι θα εξαφανίσει τις εμβοές άγνωστης αιτιολογίας είναι θέμα λεπτό και χρειάζεται πολύ προσοχή, προς αποφυγήν δημιουργίας ψευδών ελπίδων. Είναι πολύ πιο εύκολο να δοθούν σωστές εξηγήσεις που θα βοηθήσουν τον ασθενή να ενέχεται τις εμβοές του. Συχνά, μια μόνο «παιδαγωγικού» χαρακτήρα επίσκεψη, αφιερωμένη στην ερμηνεία του συμπτώματος, κινητοποιεί την προσαρμογή και αναπτύσσει την ανοχή απέναντι στις εμβοές.

Γιατί προκαλούνται οι εμβοές;

ΑΙΤΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΩΝ

Υπάρχουν ποικίλες ωτολογικές παθολογικές και μη καταστάσεις που συνοδεύονται από εμβοές.

1. Ξένα σώματα στον έξω ακουστικό πόρο. Η ενσφήνωση στον έξω ακουστικό πόρο ενός ξένου σώματος, π.χ. τρίχα, έντομο κυψελίδα, που έρχεται σε επαφή με το τύμπανο μπορεί να προκαλεί μονόπλευρα εμβοές στο αυτί. Ο καθαρισμός του αυτιού εξαφανίζει τις εμβοές.

2. Πρεβυακοία (Πρεσβυακοία). Μετα το 60 έτος η ακοή αρχίζει να ελαττώνεται και μπορεί να συνοδεύεται και από εμβοές. Η διάγνωση τίθεται με ακοομέτρηση και τυμπανομέτρηση και καταγραφή των ακουστικών αντανακλαστικών. Τα ηλικιωμένα άτομα συνήθως πάσχουν από πρεσβυακοΐα, που συνοδεύεται από εμβοές, και επιδεινώνoνται, όσο περνάει ο καιρός. Αρκετές εμβοές συνεπεία πρεσβυακοΐας υποχωρούν με τη χρήση κατάλληλου ακουστικού βαρηκοΐας. Το ποιο ακουστικό βαρηκοΐας θα χρησιμοποιηθεί το καθορίζει ο ΩΡΛ από τη μελέτη του ακοογραφήματος του ασθενούς.

3. Συσσώρευση υγρού πίσω από το τύμπανο. Η ξαφνική συσσώρευση υγρού πίσω από το τύμπανο συνοδεύεται από αίσθημα μπουκώματος του αυτιού και εμβοές. Η κατάσταση αυτή στα μεν παιδιά είναι συνηθισμένη και είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της εκκριτικής ωτίτιδας, ενώ στους μεγάλους πρέπει να ερευνάται και ο ρινοφάρυγγας για να αποκλείεται η παρουσία σ’ αυτόν κάποιου όγκου του ρινοφάρυγγα.

4. Ωτοσκλήρυνση. Η ωτοσκλήρυνση είναι κατάσταση που μπορεί συνήθως να εμφανιστεί μετά το 15-18^ο έτος της ηλικίας και οφείλεται σε δυσκαμψία των ακουστικών οσταρίων. Συγκεκριμένα ο αναβολέας δεν μπορεί να μεταδώσει τους ήχους προς το εσωτερικό του αυτιού. Η ωτοσκλήρυνση μπορεί να συνοδεύεται από βαρηκοΐα ποι ποικίλει και μπορεί να εξελιχτεί μέχρι και στην απώλεια της ακοής. Μερικοί ασθενείς παραπονούνται και για την εκδήλωση ιλίγγων. Συνήθως οι εμβοές από ωτοσκλήρυνση, όσο έντονες και ενοχλητικές να είναι υποχωρούν αμέσως, αν ο ΩΡΛ δοκιμάσει στο αυτί ή τα αυτιά, στα οποία εμφανίζονται οι εμβοές ένα απλό ακουστικό βαρηκοΐας. Το ακουστικό αποκαθιστά την ακουστική ικανότητα και εξαφανίζει τις εμβοές. Αν η ωτοσκλήρυνση μπορεί να αποκατασταθεί και με χειρουργική επέμβαση παραπέμπεται ο ασθενής σε ωτοχειρουργό. Αν η ωτοσκλήρυνση όμως έχει προσβάλλει το λαβύρινθο δεν μπορεί να γίνει χειρουργική επέμβαση , οπόταν η νόσος μπορεί να καθηλωθεί ή και να βελτιωθεί τόσον ως βαρηκοΐα, όσον και ως εμβοές, αν παίρνει ο ασθενής ως συμπλήρωμα διατροφής το φθοριούχο νάτριο μαζί με ανθρακικό ασβέστιο που κυκλοφορεί με την ονομασία (FLORICAL) και βιταμίνη D. . Η χρήση των ακουστικών βαρηκοΐας είναι αναπόφευκτη, αφού αμέσως αποκαθίσταται η ακουστική ικανότητα και εξαφανίζονται οι εμβοές.

5. Εμβοές που είναι επακόλουθο έκθεσης σε θόρυβο (ακουστικός τραυματισμός). Τα άτομα που εκτίθενται συχνά σε έντονους θορύβους, εκτός από την ακουστική απώλεια που παθαίνουν παραπονούνται και για την ύπαρξη εμβοών στο ένα ή στα δύο αυτιά τους.. Με το ακοογράφημα μπορεί να αποδειχτεί ότι ο ασθενής πάσχει από ακουστικό τραυματισμό, δηλαδή πάσχει από βαρηκοία και εμβοές συνεπεία της έκθεσής του σε θόρυβο. Οι περισσότεροι κυνηγοί, οι επαγγελματίες που εκτίθενται σε τοξικούς για τα αυτιά θορύβους (μηχανικοί, ξυλουργοί, πιλότοι, οδοντίατροι, χειριστές δονητών (κομπρεσέρ) και άλλων θορυβωδών συσκευών , οι μουσικοί, τραγουδιστές, οι συχνοί θαμώνες ντισκοτέκ, πανηγυριών, συναυλιών, οι χειριστές διαφόρων συσκευών με τρις οποίες ακούνε μουσική (φορητά ραδιόφωνα, ΜΡ3, iΡΟDs), όπου οι εκπεμπόμενοι ήχοι είναι τοξικότατοι για τα ακουστικά νεύρα, σύντομα παραπονούνται για εμβοές και βαρηκοΐα.

6. Αρτηριοσκλήρυνση. Τα ανεβασμένα επίπεδα λιπιδίων και χοληστερίνης, μεταξύ των άλλων ευνοούν τον περιορισμό της ελκαστικότητας των μικροτριχοειδών στο μέσω και το έσω ους. Η κατάσταση αυτή κάνει τη ροή του αίματος στα αυτιά εντονότερη και με δημιουργία στροβίλων, που δημιουργούν ήχους, που γίνονται ακουστοί ως εμβοές. Η συχνότητα της υπερλιπιδαιμίας είναι υψηλή μεταξύ των ασθενών με βαρηκοΐα και εμβοές από έκθεση σε έντονους θορύβους. Κατεβάζοντας τα επίπεδα των λιπιδίων με διαφόρους τρόπους βελτιώνεται η ένταση των εμβοών και η ακοή στις υψηλές συχνότητες (Sutbas et al, 2007).

7. Αύξηση της αρτηριακής πιέσεως. Η υπέρταση και οι παράγοντες που ευνοούν την αύξησή της, όπως το στρες, το οινόπνευμα, η καφεΐνη κάνουν πολλές φορές ακουστούς στο αυτί ή στα αυτιά τους παλμούς της καρδιάς. Οι ήχοι αυτοί συνήθως υποχωρούν αν ο πάσχων στρίψει την κεφαλή και την τοποθετήσει σε άλλη θέση, ιδίως όταν έχει ξαπλώσει.

8. Στροβιλώδης ροή του αίματος στα αγγεία του κρανίου. Η ύπαρξη κάποιου τοιχωματικού εμποδίου στις καρωτίδες, τις σπονδυλικές αρτηρίες τους κλάδους τους και τις σφαγίτιδες ευνοεί τη δημιουργία στροβιλώδους ροής του αίματος, που συνοδεύεται από τη δημιουργία θορύβου, που ακούγεται ως εμβοές στα αυτιά. Ένα υπερηχογράφημα καρωτίδων, σπονδυλικών αρτηριών και σφαγιτίδων θα δώσει αμέσως τη διάγνωση, όπως και η απλή ακτινογραφία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης θα αποκαλύψει την ομαλή ή όχι πορεία των σπονδυλικών αρτηριών.

9. Παραμόρφωση των τριχοειδών. Μια κατάσταση που λέγεται αρτηριοφλεβική παραμόρφωση, που μπορεί να συμβεί στα σημεία συνένωσης των αρτηριδίων και των φλεβιδίων μπορεί να συνοδεύεται από εμβοές.

10. Όγκοι της κεφαλής και του τραχήλου. Αν στο ακοογράφημα βρεθεί βαρηκοΐα μόνο στο ένα αυτί, στο οποίο ακούγονται οι εμβοές πάντοτε πρέπει να ερευνάται με μαγνητική τομογραφία το λιθοειδές οστούν που φιλοξενεί το όργανο της ακοής καθώς και η γεφυροπαρεγκεφαλιδική γωνία για να αποκλειστεί η παρουσία ενός όγκου (ακουστικό νευρίνωμα). Πάντοτε ερευνάται και ο ρινοφάρυγγας για την παρουσία κάποιου όγκου.

11. Παθήσεις της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Εξετάζεται και η λειτουργία της κροταφογναθικής διάρθρωσης, γιατί οι διαταραχές της αρκετές φορές συνοδεύονται και από εμβοές των αυτιών.

Αν οι εμβοές γίνονται ακουστές και από το γιατρό, ιδίως όταν αυτός τοποθετεί το στηθοσκόπιο στις περιοχές γύρω από το αυτί, τότε μιλάμε για τις αντικειμενικές εμβοές, τις λεγόμενες παλμικού τύπου εμβοές, που συνήθως οφείλονται σε σπασμό των μυών που βρίσκονται μέσα στο μέσον ους, όπως ο τείνων το τύμπανο μυς. Οι εμβοές αυτού του τύπου επιβάλλεται πρώτα να ερευνώνται από καρδιολόγο, προς αποκλεισμό οποιασδήποτε καρδιακής ή κυκλοφορικής πάθησης.

Πολλές φορές παρά τις εκτεταμένες έρευνες του ΩΡΛ δεν βρίσκεται η αιτία των εμβοών και αυτό συμβάλλει στην απελπισία του ασθενούς και την αναζήτηση βοήθειας από γιατρού σε γιατρό, χωρίς αποτέλεσμα. Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε ακόμη το μηχανισμό, με τον οποίο δημιουργούνται οι εμβοές και υπάρχουν περιπτώσεις που υπάρχουν εμβοές, ενώ η ακουστική ικανότητα είναι άθιχτη. Συνήθως οι ασθενείς ερωτούν : Υπάρχει η πιθανότητα να κουφαθώ εξ αιτίας των εμβοών; Εφόσον δεν συνοδεύονται οι εμβοές από ακουστική βλάβη ή πάθηση, όπως π.χ. η ωτοσκλήρυνση, η πρεσβυακοΐα, ο ακουστικός τραυματισμός, η ύπαρξη κάποιου όγκου στο ακουστικό σύστημα, δεν βάζουν σε κίνδυνο την ακοή.

Οι εμβοές μπορεί να συνοδεύονται από υπερευαισθησία στους ήχους και τους θορύβους;

Ένα μικρό ποσοστό πασχόντων από εμβοές εμφανίζουν μια μεγάλη ευαισθησία στους διάφορους ήχους και θορύβους, δηλαδή δεν τους ανέχονται. Το φαινόμενο αυτό της δυσανεξίας των ήχων μπορεί να παρουσιαστεί τόσο σε βαρήκοα άτομα (recruitment), όσο και σε άτομα με φυσιολογική ακοή. Το πρόβλημα αυτό δύσκολα μπορεί να λυθεί, γιαυτό συνιστάται η προστασία των αυτιών από τους θορύβους και η προσεκτική, σταδιακή παρουσίαση ενός θορύβου ευρείας δέσμης συχνοτήτων (broad band) σε πολύ χαμηλό επίπεδο, το οποίο επίπεδο αυξάνει σταδιακά, κάνοντας έτσι τα αυτιά λιγότερο ευαίσθητα προς τους ήχους του περιβάλλοντος.

Τι χειροτερεύει τις εμβοές;

1. Οι δυνατοί θόρυβοι. Συνιστάται σε όσους εκτίθενται σε θορύβους πάσης φύσεως, π.χ. οι χειριστές και χειρίστριες ηλεκτρικής σκούπας, όπλων μηχανημάτων, κλπ. να φορούν ωτασπίδες.

2. Να αποφεύγεται η υπερβολική χρήση οινοπνευματωδών ποτών, διότι επιδεινώνουν τις εμβοές σε ορισμένα άτομα.

3. Η λήψη καφεΐνης από διάφορες πηγές , όπως ο καφές, κοκα-κόλα, τσάι, σοκολάτα κλπ, μπορεί να επιδεινώσει τις εμβοές σε ορισμένα άτομα.

4. Το κάπνισμα μπορεί να επιδεινώσει τις εμβοές, διότι επηρεάζει τη λειτουργία των τριχοειδών αγγείων της μικροκυκλοφορίας.

5. Η λήψη ασπιρίνης, κινίνης και ορισμένων άλλων φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει υπάρχουσες εμβοές. Συνιστάται η μελέτη του φύλλου οδηγιών χρήσης οποιουδήποτε φαρμάκου και η διαπίστωση αν προκαλεί εμβοές.

6. Αποφυγή του στρες και της παρατεταμένης στενοχώριας. Έχει παρατηρηθεί ότι οι εμβοές περιορίζονται, όταν το στρες τίθεται υπό έλεγχο.

Τι πρέπει να κάνει ένα άτομο μόλις συνειδητοποιήσει ότι πάσχει από εμβοές;

Το πρώτο που πρέπει να κάνει όποιος συνειδητοποιεί ότι ακούει εμβοές είναι να ζητήσει βοήθεια από τον ΩΡΛ Ο ΩΡΛ θα ερευνήσει αν οι εμβοές οφείλονται σε παθολογικά αίτια των αυτιών ή άλλα γενικότερα παθολογικά αίτια. Αν οι εμβοές δεν οφείλονται σε παθολογικά αίτια ο ασθενής πρώτον ηρεμεί, διότι αντιλαμβάνεται ότι οι εμβοές του δεν υποκρύπτουν κάτι που μπορεί να βάλει η ζωή του ή την ακουστική του ικανότητα σε κίνδυνο. Αν οι εμβοές οφείλονται σε ωτολογικό πρόβλημα ο ΩΡΛ θα υποδείξει τις θεραπευτικές δυνατότητες, τόσο του ακουολογικού προβλήματος, όσο και του προβλήματος των εμβοών με τη χρήση φαρμάκων, συμπληρωμάτων διατροφής, τη χρήση κατάλληλου ακουστικού βαρηκοΐας ή την εφαρμογή κάποιας χειρουργικής θεραπείας, αν το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με επέμβαση.

Αν ο εμβοές είναι άγνωστης αιτιολογίας πάλι δοκιμάζονται:

1. Τα ακουστικά βαρηκοΐας, που σε αρκετές περιπτώσεις περιορίζουν ή εξαφανίζουν τις εμβοές.

2. Χρησιμοποιείται η ηχοκάλυψη με διάφορες συσκευές ή ακουστικό που παράγει ήχο που καλύπτει τις εμβοές. Η ηχοκάλυψη βοηθάει μερικούς πάσχοντες από εμβοές.

3. Η χρησιμοποίηση της βιοανάδρασης με τη βοήθεια ειδικών συσκευών, με τις οποίες επιτυγχάνεται μυική χαλάρωση και μπορεί με τη χρήση της να μάθει κανείς πώς να ελέγχει το στρες.

4. Η επανεκπαίδευση του ακουστικού συστήματος στο να αγνοεί τις εμβοές με τη χρησιμοποίηση ειδικών συσκευών που εκπέμπουν δέσμη ήχων ευρείας συχνότητας (broad band noise). Οι ήχοι αυτοί είναι ησυχότεροι από τις εμβοές του ασθενούς. Θεραπεία αυτή διαρκεί περισσότερο από ένα έτος.

5. Η φαρμακοθεραπεία: Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί κατά των εμβοών, χωρίς θεαματικά πάντοτε αποτελέσματα, σ’ αυτά έχουν περιληφθεί τα αντισπασμωδικά, ηρεμιστικά, αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά και αντιισταμινικά. Τα φάρμακα αυτά δεν θεραπεύουν τις εμβοές, αλλά βοηθούν μερικούς να αποδεχτούν τις εμβοές. Το μόνο φάρμακο που επιφέρει πλήρη ή μερική διακοπή των εμβοών είναι η λιδοκαϊνη, όταν χορηγείται ενδοφλεβίως ή με τη μορφή ιοντισμού από το τύμπανο του αυτιού, πλην όμως στην πράξη είναι ανέφικτη η χορήγησή της. Έχουν επίσης δοκιμαστεί με σχετική επιτυχία διάφορα προϊόντα και ουσίες όπως η ραουμπασίνη, τα εκχυλίσματα των καρπών του δένδρου Ginkgo biloba, διάφοροι συνδυασμοί βιταμινών, ψευδάργυρος , η τριμεταζιδίνη (Novazidine) για τη σύγχρονη θεραπευτική αγωγή των εμβοών αγγειακής αιτιολογίας. Oι σφύζουσες εμβοές, οι μετεγχειρητικές και νεοπλασματικής αιτιολογίας εμβοές, καθώς και εκείνες που οφείλονταν σε συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή, πρέπει να αντιμετωπίζονται αιτιολογικά με διάφορες φαρμακευτικές και χειρουργικές μεθόδους. H αποτελεσματικότητα της τριμεταζιδίνης στις εμβοές διαφόρων αιτιολογιών υποδηλώνει ότι η ισχαιμία δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας υπεύθυνος για την παθογένεια των αιθουσοκοχλιακών διαταραχών και κυρίως των εμβοών. Πολυάριθμες μελέτες έχουν αποδείξει ότι σε κατάσταση ισχαιμίας, αλλά και σε περίπτωση νευροαισθητήριας εκφύλισης ή ακόμα και ηχητικών ή τοξικών τραυματισμών, διεγερτικά αμινοξέα όπως το γλουταμινικό οξύ, εκλύονται σε υπερβολική ποσότητα και γίνονται τοξικά, με αποτέλεσμα τη διαταραχή της λειτουργίας των νευροαισθητηρίων κυττάρων, έως και τη νέκρωση αυτών. Βάσει αυτών των δεδομένων, η σύγχρονη έρευνα επικεντρώνεται στη διεγερτοτοξικότητα.

Προσδοκίες από τη θεραπευτική αγωγή

Οι εμβοές αποτελούν αρκετά διαδεδομένη διαταραχή του ακουστικού συστήματος, που προσβάλλει το 17% περίπου του γενικού πληθυσμού. Το 33% του προαναφερόμενου ποσοστού αφορά σε άτομα προχωρημένης ηλικίας. Η ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των εμβοών. Στην ετερογένεια των εμβοών, των κλινικών επιπτώσεων και της αιτιολογίας τους, προστίθεται και η ετερογένεια των ασθενών. Το αίτημα εξάλειψης των εμβοών εκφράζεται από όλους, με ιδιαίτερη επιμονή από νεαρότερους ασθενείς μετά από πρόσφατο τραυματισμό, ενώ άλλοι θα ήταν ικανοποιημένη με τη σταθεροποίηση του συμπτώματος. Ορισμένες φορές, η εξάλειψη των εμβοών επιτυγχάνεται όταν το αίτιο αποκαθίσταται χειρουργικά (π.χ. ωτοσκλήρυνση, καταρροϊκή ωτίτιδα, αγγειακοί όγκοι, κ.λ.π.) Βέβαια, η συχνότητα εξάλειψης των εμβοών μετά την εμφάνισή τους είναι δύσκολο να εκτιμηθεί , αφενός γιατί χάνεται η επαφή με τον ασθενή και, αφετέρου, γιατί αναπτύσσεται ανοχή στα συμπτώματα, η οποία συνοδεύεται από αλλαγές στη συμπεριφορά που ερμηνεύονται ως κλινική βελτίωση.